Wat kun je doen om de bevalling te laten aanbreken?  

1. Allereerst en vooral alles: houd het rustig! Wanneer je als oermens zou zijn bevallen (weet ik helemaal niks van, maar zo leef ik mij dat in, gezien het dierenrijk), zou je een rustig en veilig moment kiezen om de bevalling te laten ontstaan. Een bevalling is een kwetsbare aangelegenheid en brengt risico’s met zich mee. Vroeger wilde dieren, nu complicaties en ingrepen. Het kan ook goed gaan he. In veel gevallen gaat het goed. In veel gevallen brengt rust en veiligheid voldoende vertrouwen om een baby veilig kennis te laten maken met de buitenwereld. Rust en ontspanning dragen bij aan een goede geboorte. Je bubbel mag ontstaan en je mag je daarin wikkelen. De buitenwereld is niet van belang, als jij jullie veiligheid hebt kunnen vormgeven. Laat de buitenwereld lekker buiten als je dat wenst. Elke prikkel van buiten trekt jou uit jouw bevalling. Het gaat nu om jou en je baby.
2. Maak contact met de baby en ga in gesprek. Nodig de baby uit om geboren te worden, stel het gerust. Nogmaals, elke prikkel van buiten kan jou en je baby beïnvloeden. Wees daar dus alert op; wil ik dit, wat doet het met ons.  
3. Wandelen en dansen. Er is een tijd geweest waarin werd gezegd dat je vooral rust moest nemen, in de zin van lekker gaan liggen en vooral niet te veel gaan doen. Maar dat is wel statisch toch? Een bevalling heeft niet alleen maar rust en ontspanning nodig, de nodige beweging en spanning is wel heel belangrijk voor de geboorte. Beweging ontspant en verbetert stemming. Door te bewegen, help je de baarmoedermond in elasticiteit en helpt zwaartekracht de baby naar de uitgang. Wanneer baby is ingedaald kan dat raar voelen maar het idee is dat baby nog iets verder moet zakken.  
4. Kruiden kunnen bijdragen en tegenwerken. Zoek dus goed uit of kruiden jou gaan helpen in jouw situatie. De bekende kruiden zijn framboosblad en vrouwenmantel. Framboosblad helpt bij ontsluiting en melkproductie en vrouwenmantel kan helpen de baarmoeder samen te laten trekken (dus niet drinken voor het einde van de zwangerschap om voortijdige bevalling te voorkomen).
   
5. Massage en accupunctuur zouden kunnen helpen en doen in elk geval weinig kwaad. Door gebruik van drukpunten en energiebanen in het lichaam kun je vanuit Chinese geneeskunde mogelijk bijdragen aan het aandienen van de bevalling.
   
6. Stimuleer oxytocine aanmaak. Ja. Tepelmassage, seks, muziek, dans, liefde, blijheid, beweging... Oxytocine is samentrekkend in de baarmoeder. En! Sperma draagt daarbij een hormoon, prostaglandine, wat de baarmoedermond zachter maakt en weeën op kan wekken.  
   
7. Heb je het geboorteplan al uitgewerkt? Misschien leuk om deze nog eens te herzien. Leef je diep in, zet affirmaties uit, kijk wat je nodig kunt hebben om jezelf rust en vertrouwen te geven  
   
   Zaken waar ik minder enthousiast van wordt omdat er dan echt aan je wordt gezeten (ja, acupunctuur is ook een ingreep maar voelt voor mij wat meer natuurlijk) 
   
8. Castorolie ? Ik weet het niet. Er zijn theorieën over het dat het samentrekkend werkt en de baarmoedermond weker maakt. Er wordt ook over gezegd dat je er voorzichtig mee moet zijn. Het is een optie, neem het mee in de afweging.
   
9. Het strippen, waarbij de vruchtvliezen wat worden losgefriemeld van de baarmoederwand. Schijnbaar heeft dit bij 1 op de 6-7 goed effect en kan gedaan worden wanneer er al enige ontsluiting is.  
   
10. Vliezen breken en volgende interventies. Ja. Daar durf ik niet veel over te zeggen want ik hoop dat de aandacht en vertrouwen vooral bij jezelf, de baby en een natuurlijk proces blijft. Wil je hier meer over weten, ga dan het gesprek aan met jouw/een verloskundige. 
    
    

Wanneer een bevalling zich zelf aandient, is de kans op complicaties en ingrepen kleiner. Ben je nog in die gelegenheid heeft dat altijd voorkeur. Medische interventies zoals een ocytocineprik of ballonnetje lijken klein maar vergroten de kans op volgende interventies. Wat nodig is is nodig. En jij weet wanneer externe hulp nodig is. Heb vertrouwen in jezelf en de baby. Welke keuze je ook maakt, als jij er maar achter staat. 

Ohja! En neem een extra dutje! 

Disclaimer: Wij zijn geen arts of verpleegkundigen o.i.d. De gegeven informatie is op basis van verzamelijk aan opgedane kennis online, boeken en uit eigen ervaring. Ga altijd na wat voor jou kan helpen en bij twijfel zelf onderzoek doen. 

Leuk artikel voor de nuance, te lezen op dalalou.nl. 

Dag lieve mama. Je kunt het. Je bent ervoor gemaakt. De baby kan het en is er ook voor gemaakt. Vind je steun in jezelf of wil je graag externe hulp. ONderzoek wat jij nodig hebt om je baby met vertrouwen de wereld te laten ontdekken. Heb lief!

Vrienden, familie, collega's, buren en anderen in de omgeving van de hoogzwangere 

Jouw berichtjes zijn ontzettend lief bedoeld (als het goed is), maar voor jou in die positie, wees je ervan bewust dat je niet de enige bent. De moeder maakt zich waarschijnlijk zelf in een mate druk over de geboorte die op zich laat wachten, de officiële zorg deelt die druk (en afhankelijk van de zorg vergroot deze het of helpt het in ontspanning). Elk berichtje dat de moeder ontvangt is een nieuwe herinnering aan het (ver-)wachten. Elk berichtje is een prikkel tot onrust.  
Niets zeggen is niet de oplossing, maar wees je er wel van bewust. Lieve, bemoedigende woorden, waarmee je laat blijken dat zij in je gedachten zijn en je het beste voor hen wenst, is fijn.  

Vragen stellen, doet al een appèl, vraag je dus af of je die voor jezelf of voor de relatie en/of de moeder stelt. Wat jij kunt doen, is vooral beschikbaar zijn en/of iets langsbrengen zonder iets terug te verwachten. Een ingepakt bakje zoeteaardappel-brownie kan echt aan even de deur hangen en die kun je ook gerust bij de deur afgeven met desgewenst een knuffel of gewoon een 'Hee! Even wat lekkers voor de break. Ik ben er als je wat nodig hebt. Goede dag nog'. Laat de mama lekker in haar bubbel komen en heb respect voor de ruimte die zij (onuitgesproken) vraagt.  

Onthoud ook dat de mama niet meer echt capabel is zich aan sociale normen te houden 😉 Mocht je dus een sneer krijgen, neem het niet persoonlijk. De mama loopt ontzettend in de hormonen en het geduld wordt op de proef gesteld. Houd het respectvol en ga na wat in de situatie het beste is. Je kunt er in een vervelend geval altijd later op terugkomen. Dit is niet het moment om hele gesprekken te voeren waarin wederzijds begrip wordt gevraagd. Maar! Er zijn natuurlijk ook echt feeksen. Spreek je ongenoegen natuurlijk wel uit als het jou echt raakt en laat weten het er op een ander moment over te willen hebben.